O co pyta sąd w sprawie o alimenty?

Sprawy o alimenty należą do jednych z najczęściej rozpoznawanych przez polskie sądy. Ich celem jest zapewnienie środków utrzymania dla osób, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych. Szczególnie często dotyczą one relacji między rodzicami a dziećmi, gdzie obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci jest fundamentalny. Sąd, rozpatrując taką sprawę, dąży do ustalenia sprawiedliwego poziomu świadczeń, który uwzględnia zarówno potrzeby uprawnionego, jak i możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Kluczowe jest zrozumienie, że sąd nie działa arbitralnie; jego decyzje opierają się na analizie konkretnych dowodów i okoliczności przedstawionych przez strony postępowania. Zrozumienie zakresu pytań, które sąd zadaje, pozwala lepiej przygotować się do procesu i skuteczniej dochodzić swoich praw lub spełniać obowiązków.

Pierwszym i podstawowym obszarem zainteresowania sądu są oczywiście potrzeby uprawnionego do alimentów. W przypadku dzieci, obejmuje to nie tylko zaspokojenie podstawowych potrzeb, takich jak wyżywienie, ubranie czy mieszkanie, ale także koszty związane z edukacją, opieką medyczną, zajęciami dodatkowymi, a nawet rozrywką, jeśli jest ona uzasadniona wiekiem i rozwojem dziecka. Sąd będzie szczegółowo analizował, jakie wydatki ponosi rodzic sprawujący faktyczną pieczę nad dzieckiem i czy są one adekwatne do wieku i potrzeb małoletniego. Nie można zapominać o kosztach związanych z wychowaniem i rozwojem, które również stanowią istotny element oceny sądu. W przypadku dorosłych dzieci, które z różnych powodów są nadal uprawnione do alimentów (np. z powodu niepełnosprawności uniemożliwiającej podjęcie pracy), zakres potrzeb może być inny, ale nadal musi być uzasadniony i udokumentowany.

Równie ważnym aspektem jest ocena możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentów. Sąd bada nie tylko aktualne dochody, ale także potencjał zarobkowy, biorąc pod uwagę wykształcenie, kwalifikacje zawodowe, dotychczasowe doświadczenie oraz sytuację na rynku pracy. Jeśli zobowiązany celowo zaniża swoje dochody lub uchyla się od pracy, sąd może ustalić wysokość alimentów na podstawie jego obiektywnych możliwości zarobkowych. Analizie podlegają również składniki majątku, takie jak nieruchomości, pojazdy czy inne cenne przedmioty, które mogą generować dodatkowe dochody lub być sprzedane w celu zaspokojenia potrzeb alimentacyjnych. Sąd będzie dążył do ustalenia realnej sytuacji finansowej, aby zapewnić sprawiedliwy podział obciążeń.

Jakie pytania dotyczące zarobków i majątku zadaje sąd w sprawach o alimenty

Kwestia zarobków i majątku jest centralnym punktem analizy sądowej w każdej sprawie o alimenty. Sąd chce mieć pełny obraz sytuacji finansowej osoby zobowiązanej, aby móc określić realistyczny i sprawiedliwy poziom świadczenia alimentacyjnego. Działania sądu mają na celu uniemożliwienie ukrywania dochodów lub celowego obniżania swojej stopy życiowej w celu uniknięcia obciążeń alimentacyjnych. Dlatego pytania zadawane przez sąd w tym zakresie są szczegółowe i wymagają od stron rzetelnego przedstawienia posiadanych informacji.

W kontekście zarobków, sąd standardowo pyta o wysokość uzyskiwanych dochodów z wszelkich źródeł. Obejmuje to nie tylko wynagrodzenie za pracę, ale także dochody z działalności gospodarczej, umów zlecenia, umów o dzieło, rent, emerytur, świadczeń z ubezpieczeń społecznych, a także dochody z najmu czy dzierżawy. Sąd może zażądać przedstawienia dokumentów takich jak zaświadczenia o zarobkach, wyciągi z kont bankowych, zeznania podatkowe (PIT), a także innych dokumentów potwierdzających wysokość i źródła dochodów. Jeśli osoba zobowiązana prowadzi własną działalność gospodarczą, sąd będzie analizował jej sprawozdania finansowe, księgi przychodów i rozchodów, a także inne dokumenty księgowe, aby ustalić faktyczny dochód netto.

Istotne jest również to, czy osoba zobowiązana do alimentów celowo nie podejmuje pracy lub podejmuje ją na warunkach rażąco niekorzystnych dla swojego potencjału zarobkowego. W takich sytuacjach sąd może zastosować instytucję tzw. „dochodu potencjalnego”, czyli ustalić wysokość alimentów na podstawie tego, ile dana osoba mogłaby zarobić, biorąc pod uwagę jej kwalifikacje, doświadczenie zawodowe i sytuację na rynku pracy. Sąd może w tym celu zasięgnąć opinii biegłego lub analizować ofert pracy na podobnych stanowiskach. Ważne jest, aby podkreślić, że uchylanie się od pracy lub podejmowanie zatrudnienia poniżej kwalifikacji nie zwalnia z obowiązku alimentacyjnego, a wręcz może prowadzić do wyższego orzeczenia.

Oprócz dochodów, sąd bada również majątek zobowiązanego. Pytania dotyczą posiadanych nieruchomości (mieszkania, domy, działki), ruchomości (samochody, łodzie, sprzęt wartościowy), a także udziałów w spółkach czy akcji. Sąd może pytać o wartość tych składników majątku, sposób ich nabycia, a także o to, czy generują one jakieś dochody lub czy można je sprzedać, aby zaspokoić potrzeby alimentacyjne. Analiza majątku ma na celu ustalenie, czy osoba zobowiązana dysponuje zasobami, które mogłyby zostać wykorzystane na cele alimentacyjne, nawet jeśli jej bieżące dochody są niższe. W przypadku posiadania nadwyżek finansowych lub możliwości generowania dodatkowego dochodu z posiadanych aktywów, sąd może uwzględnić te okoliczności przy ustalaniu wysokości alimentów.

Ocena potrzeb dziecka i jego sytuacji życiowej przez sąd

Ocena potrzeb dziecka stanowi fundament każdej sprawy o alimenty dotyczącej małoletnich. Sąd nie może ustalić wysokości świadczenia alimentacyjnego bez dogłębnego zrozumienia, jakie są faktyczne wydatki związane z utrzymaniem i wychowaniem dziecka. Celem sądu jest zapewnienie dziecku standardu życia, który jest możliwy do osiągnięcia przez rodziców, biorąc pod uwagę ich możliwości zarobkowe i majątkowe, ale jednocześnie nie może on być niższy niż poziom absolutnie niezbędny do prawidłowego rozwoju. Ta równowaga jest kluczowa dla sprawiedliwego rozstrzygnięcia.

W procesie oceny potrzeb dziecka, sąd bierze pod uwagę szereg czynników. Przede wszystkim są to podstawowe potrzeby życiowe, takie jak wyżywienie, odzież i obuwie. Następnie analizowane są koszty związane z zapewnieniem odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym opłaty za czynsz, media, a także koszty remontów czy wyposażenia pokoju dziecka. Bardzo ważnym elementem są wydatki na edukację. Sąd pyta o koszty związane z przedszkolem, szkołą, korepetycjami, zajęciami dodatkowymi (sport, muzyka, języki obce), materiałami edukacyjnymi, a także wycieczkami szkolnymi. Wiek dziecka ma tu kluczowe znaczenie – potrzeby niemowlaka są inne niż nastolatka.

Oprócz potrzeb materialnych, sąd bierze pod uwagę również koszty związane z opieką medyczną i higieną. Obejmuje to wizyty lekarskie, leki, rehabilitację, a także artykuły higieniczne. Sąd może również uwzględniać koszty związane z rozwojem osobistym i społecznym dziecka, takie jak zajęcia rekreacyjne, kino, wyjścia do teatru czy inne formy spędzania wolnego czasu, które są adekwatne do wieku i zainteresowań dziecka. Warto zaznaczyć, że sąd analizuje również tzw. „usprawiedliwione potrzeby”, co oznacza, że nie każde życzenie dziecka musi zostać zaspokojone, jeśli nie jest ono uzasadnione lub przekracza możliwości finansowe rodziców.

Sąd bada także sytuację życiową dziecka, w tym jego stan zdrowia, stopień rozwoju, a także warunki, w jakich jest wychowywane. Jeśli dziecko ma specjalne potrzeby związane z chorobą, niepełnosprawnością lub zdolnościami, sąd będzie brał to pod uwagę przy ustalaniu wysokości alimentów. Analizowana jest również relacja dziecka z obojgiem rodziców, a także czas, jaki dziecko spędza z każdym z nich. Informacje te pomagają sądowi zrozumieć, jak obciążenie alimentacyjne wpłynie na życie dziecka i jego dobrostan. Celem jest zapewnienie dziecku warunków do wszechstronnego rozwoju, zarówno fizycznego, jak i psychicznego.

Jakie pytania dotyczące usprawiedliwionych potrzeb dziecka zadaje sąd

Ustalenie wysokości alimentów jest procesem, w którym sąd musi dokładnie zbadać, jakie są rzeczywiste i uzasadnione potrzeby dziecka. Nie chodzi tutaj o zaspokojenie wszelkich kaprysów czy nadmiernych zachcianek, lecz o zapewnienie warunków umożliwiających prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny i edukacyjny. Sąd analizuje te potrzeby w kontekście wieku dziecka, jego stanu zdrowia, a także środowiska, w jakim żyje i wychowuje się.

Podstawowe pytania sądu dotyczą oczywiście zapewnienia dziecku godnych warunków życia. W tym kontekście analizowane są wydatki na:

• Wyżywienie – zapewnienie zbilansowanej i zdrowej diety, dostosowanej do wieku i ewentualnych potrzeb dietetycznych.
• Odzież i obuwie – zakup ubrań i butów odpowiednich do pory roku, wieku i rozwoju dziecka, a także dostosowanych do okazji (np. strój galowy).
• Mieszkanie – pokrycie kosztów związanych z zapewnieniem dziecku bezpiecznego i komfortowego miejsca do życia, w tym udziału w kosztach utrzymania domu lub mieszkania, opłat za media.

Bardzo ważnym obszarem są wydatki związane z edukacją i rozwojem. Sąd szczegółowo pyta o koszty związane z nauką, w tym:

• Opłaty za przedszkole lub szkołę – jeśli są one prywatne lub wiążą się z dodatkowymi kosztami.
• Korepetycje i zajęcia dodatkowe – jeśli są one niezbędne do nadrobienia zaległości lub rozwijania talentów, np. nauka języków obcych, zajęcia sportowe, lekcje muzyki.
• Materiały edukacyjne – podręczniki, zeszyty, pomoce naukowe, artykuły plastyczne.
• Wycieczki szkolne i inne wydarzenia edukacyjne – koszty związane z uczestnictwem dziecka w tego typu inicjatywach.

Sąd nie zapomina również o potrzebach zdrowotnych i higienicznych. Pytania dotyczą kosztów związanych z:

• Lekami i wizytami lekarskimi – w tym specjalistycznymi, jeśli dziecko choruje lub wymaga szczególnej opieki.
• Zabiegami rehabilitacyjnymi lub terapeutycznymi – jeśli są one zalecone przez lekarza.
• Artykułami higienicznymi – w tym specjalistycznymi produktami, jeśli są one potrzebne.

Dodatkowo, sąd analizuje koszty związane z rozwojem społecznym i rekreacyjnym dziecka, takie jak:

• Zajęcia sportowe i rekreacyjne – jeśli są one niezbędne dla prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego.
• Kino, teatr, muzea, wyjścia – jako formy rozwijania zainteresowań i poszerzania horyzontów.
• Kieszonkowe – jeśli jest ono uzasadnione wiekiem dziecka i jego potrzebami.

Wszystkie te wydatki muszą być usprawiedliwione i udokumentowane. Rodzic występujący o alimenty powinien być przygotowany na przedstawienie rachunków, faktur, potwierdzeń przelewów, które wykażą faktyczne ponoszone koszty. Sąd ocenia, czy dane wydatki są adekwatne do wieku dziecka i jego potrzeb, a także czy nie są one nadmierne w stosunku do możliwości zarobkowych rodziców. Celem jest zapewnienie dziecku możliwości rozwoju na miarę możliwości rodziców, bez nadmiernego obciążania jednej ze stron.

Jakie pytania sąd zadaje o możliwości zarobkowe drugiego rodzica

W każdej sprawie o alimenty, sąd dąży do ustalenia proporcjonalnego obciążenia rodziców obowiązkiem alimentacyjnym. Oznacza to, że nie tylko analizuje się sytuację finansową rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów, ale także możliwości zarobkowe drugiego rodzica, który na co dzień sprawuje opiekę nad dzieckiem. Sąd chce mieć pełny obraz sytuacji, aby móc sprawiedliwie ocenić, w jakim stopniu każdy z rodziców powinien partycypować w kosztach utrzymania i wychowania dziecka. Pytania w tym zakresie są równie istotne, jak te dotyczące zarobków osoby zobowiązanej.

Sąd zazwyczaj pyta o dochody drugiego rodzica, nawet jeśli nie jest on stroną pozwaną w sprawie o alimenty. Chodzi o to, aby ustalić, czy rodzic sprawujący faktyczną pieczę nad dzieckiem również posiada wystarczające środki finansowe na jego utrzymanie. Analizie podlegają wszelkie źródła dochodów, takie jak wynagrodzenie za pracę, dochody z działalności gospodarczej, świadczenia socjalne, renty, emerytury, a także dochody z innych źródeł. Sąd może żądać przedstawienia dokumentów potwierdzających te dochody, podobnie jak w przypadku rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów.

Kluczowe jest również ustalenie, czy drugi rodzic aktywnie poszukuje pracy lub czy ma możliwości zarobkowe, które nie są w pełni wykorzystywane. Jeśli rodzic sprawujący opiekę nad dzieckiem jest zdolny do pracy i posiada kwalifikacje, ale z różnych powodów nie pracuje lub pracuje na niepełny etat, sąd może uwzględnić jego potencjał zarobkowy przy ocenie sytuacji finansowej rodziny. Sąd może pytać o powody braku aktywności zawodowej, plany dotyczące powrotu do pracy, a także o możliwości pogodzenia pracy z opieką nad dzieckiem. Warto podkreślić, że sąd bierze pod uwagę także usprawiedliwione powody braku aktywności zawodowej, takie jak konieczność opieki nad małym dzieckiem lub dzieckiem niepełnosprawnym.

Jeśli drugi rodzic ponosi inne koszty związane z utrzymaniem dziecka, które nie są bezpośrednio związane z bieżącymi wydatkami (np. spłata kredytu hipotecznego na mieszkanie, w którym mieszka dziecko), sąd może wziąć te okoliczności pod uwagę. Celem jest stworzenie pełnego obrazu obciążeń finansowych związanych z dzieckiem i sprawiedliwy podział tych kosztów między obojga rodziców. Sąd może również pytać o sytuację majątkową drugiego rodzica, aby ocenić jego ogólną zdolność do partycypowania w kosztach utrzymania dziecka. Celem jest zapewnienie dziecku jak najlepszych warunków rozwoju, a odpowiedzialność za to spoczywa na obojgu rodzicach, proporcjonalnie do ich możliwości.

O co sąd pyta w kontekście możliwości zarobkowych osoby zobowiązanej

Możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do alimentów są jednym z najważniejszych kryteriów, na podstawie których sąd orzeka o wysokości świadczenia. Sąd nie ogranicza się jedynie do analizy aktualnych zarobków, ale bada również potencjał zarobkowy, czyli to, ile dana osoba mogłaby potencjalnie zarobić, wykorzystując swoje umiejętności, wykształcenie i doświadczenie zawodowe. Ma to na celu zapewnienie sprawiedliwości i uniemożliwienie celowego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego poprzez np. podejmowanie pracy na nisko płatnych stanowiskach lub pracę dorywczą.

Sąd standardowo pyta o historię zatrudnienia danej osoby. Chodzi o to, aby poznać jej doświadczenie zawodowe, kwalifikacje, branże, w których pracowała, a także powody ewentualnych zmian pracy. Szczegółowo analizowane są okresy bezrobocia i ich przyczyny. Jeśli osoba zobowiązana miała w przeszłości dobrze płatną pracę, a obecnie pracuje na znacznie niżej płatnym stanowisku, sąd będzie starał się ustalić powody tej sytuacji. Jeśli okaże się, że zmiana pracy była świadomą decyzją mającą na celu zmniejszenie obciążeń alimentacyjnych, sąd może orzec wyższe alimenty, opierając się na potencjale zarobkowym.

Sąd bada również wykształcenie i kwalifikacje zawodowe. Osoby z wyższym wykształceniem, specjalistycznymi umiejętnościami lub cennym doświadczeniem zawodowym mają zazwyczaj większy potencjał zarobkowy. Sąd może pytać o ukończone szkoły, kursy, certyfikaty, a także o znajomość języków obcych. Informacje te pozwalają ocenić, na jakie stanowiska dana osoba mogłaby aplikować i jakie wynagrodzenie mogłaby uzyskać. W tym celu sąd może również zasięgnąć opinii biegłego ds. rynku pracy lub analizować oferty pracy na podobnych stanowiskach.

Istotne są również wszelkie inne okoliczności, które mogą wpływać na możliwości zarobkowe. Sąd może pytać o stan zdrowia, który mógłby utrudniać podjęcie pracy lub jej wykonywanie. Analizowane są również inne obowiązki, np. opieka nad innymi członkami rodziny, jeśli usprawiedliwia to obniżenie dochodów. Sąd bada także, czy osoba zobowiązana aktywnie poszukuje pracy, czy korzysta z ofert urzędu pracy, czy wysyła aplikacje. Pytania te mają na celu ustalenie, czy osoba zobowiązana do alimentów rzeczywiście stara się wywiązać ze swojego obowiązku, czy też celowo unika pracy.

Należy pamiętać, że sąd bierze pod uwagę wszystkie te czynniki w sposób zintegrowany. Celem jest ustalenie realistycznych możliwości zarobkowych, które pozwolą na pokrycie uzasadnionych potrzeb dziecka, przy jednoczesnym uwzględnieniu sytuacji finansowej i życiowej obu stron. Sąd dąży do sprawiedliwego rozłożenia ciężaru utrzymania dziecka, biorąc pod uwagę realne możliwości każdego z rodziców.

Jakie pytania sąd zadaje o zasoby majątkowe zobowiązanego rodzica

Oprócz bieżących dochodów, sąd w sprawach o alimenty bada również zasoby majątkowe osoby zobowiązanej do alimentów. Jest to kluczowe dla pełnej oceny jej możliwości finansowych i zapewnienia dziecku należnego wsparcia. Posiadanie majątku, który generuje dochody lub może zostać spieniężony, może znacząco wpłynąć na wysokość orzeczonych alimentów, nawet jeśli bieżące dochody są stosunkowo niskie.

Sąd najczęściej pyta o posiadane przez zobowiązanego nieruchomości. Obejmuje to zarówno mieszkania, domy, jak i działki budowlane czy rekreacyjne. Sąd może pytać o wartość tych nieruchomości, sposób ich nabycia (np. zakup, darowizna, spadek), a także o to, czy są one wykorzystywane do celów mieszkaniowych, czy też generują dochody z najmu lub dzierżawy. Jeśli osoba zobowiązana posiada nieruchomość, która nie jest jej niezbędna do życia i mogłaby zostać sprzedana lub wynajęta, sąd może wziąć to pod uwagę przy ustalaniu wysokości alimentów.

Kolejnym obszarem analizy są ruchomości, w szczególności pojazdy mechaniczne. Sąd pyta o posiadane samochody, motocykle, łodzie, a także o ich wartość. Jeśli zobowiązany posiada drogi, luksusowy samochód, który nie jest mu niezbędny do pracy, sąd może uznać, że środki uzyskane z jego sprzedaży mogłyby zasilić fundusz alimentacyjny. Analizowane są również inne wartościowe przedmioty, takie jak biżuteria, dzieła sztuki czy kolekcje, jeśli ich wartość jest znacząca.

Sąd bada również posiadane przez zobowiązanego akcje, udziały w spółkach, papiery wartościowe oraz inne formy inwestycji. Celem jest ustalenie, czy osoba zobowiązana dysponuje zasobami finansowymi, które mogą zostać wykorzystane na cele alimentacyjne. Pytania dotyczą wartości tych inwestycji, ich płynności, a także potencjalnych dochodów, jakie generują (np. dywidendy). Sąd może również analizować stan posiadania środków pieniężnych na rachunkach bankowych, lokatach terminowych czy w innych formach oszczędności.

Ważne jest, aby osoba zobowiązana do alimentów przedstawiła sądowi rzetelne informacje o swoim stanie majątkowym. Ukrywanie posiadanych zasobów może mieć negatywne konsekwencje prawne. Sąd, dysponując pełnymi informacjami, jest w stanie podjąć decyzję o wysokości alimentów, która będzie odzwierciedlać rzeczywiste możliwości finansowe zobowiązanego, uwzględniając nie tylko bieżące dochody, ale także zgromadzony majątek. Celem jest zapewnienie dziecku jak najlepszych warunków życia, zgodnie z zasadą, że oboje rodzice partycypują w kosztach jego utrzymania w miarę swoich możliwości.

Jakie pytania sąd zadaje o wydatki związane z utrzymaniem zobowiązanego

Ustalenie wysokości alimentów nie może odbywać się w oderwaniu od sytuacji finansowej i życiowej osoby zobowiązanej do ich płacenia. Sąd musi wziąć pod uwagę nie tylko jej dochody i majątek, ale także uzasadnione wydatki, które ponosi na swoje własne utrzymanie. Celem jest zapewnienie sprawiedliwego rozłożenia ciężaru finansowego, tak aby zobowiązany mógł wywiązać się ze swojego obowiązku alimentacyjnego, jednocześnie zachowując podstawowe warunki życia.

Sąd zazwyczaj pyta o wysokość miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania mieszkania. Obejmuje to opłaty za czynsz, rachunki za prąd, gaz, wodę, ogrzewanie, Internet, telewizję kablową. Sąd analizuje, czy poniesione koszty są adekwatne do sytuacji mieszkaniowej i czy nie są one nadmiernie wysokie. W przypadku posiadania własnego mieszkania, sąd może uwzględniać koszty związane z jego utrzymaniem, remontami czy spłatą kredytu hipotecznego, ale tylko w zakresie, w jakim są one uzasadnione i niezbędne.

Kolejnym obszarem zainteresowania sądu są wydatki na wyżywienie. Sąd bierze pod uwagę, że osoba zobowiązana do alimentów również musi zaspokoić swoje potrzeby żywieniowe. Analizowane są typowe koszty zakupu żywności, uwzględniając indywidualne potrzeby żywieniowe, np. związane ze stanem zdrowia. Sąd może pytać o to, gdzie i w jaki sposób osoba zobowiązana robi zakupy spożywcze. Ważne jest, aby wydatki te były racjonalne i nieprzekraczały przyjętych norm.

Sąd bada również inne uzasadnione wydatki, które ponosi osoba zobowiązana. Obejmuje to koszty związane z:

• Ubraniem i obuwiem – zapewnienie podstawowych potrzeb odzieżowych, dostosowanych do wieku i warunków życia.
• Transportem – koszty dojazdów do pracy, zakupu paliwa, biletów komunikacji miejskiej, ewentualnie rat za samochód, jeśli jest on niezbędny do wykonywania pracy.
• Lekami i opieką medyczną – pokrycie własnych kosztów leczenia, jeśli osoba zobowiązana choruje.
• Podstawowymi potrzebami higienicznymi.

Sąd może również uwzględniać inne wydatki, jeśli są one usprawiedliwione i niezbędne, na przykład koszty związane z kształceniem lub podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, jeśli mają one na celu zwiększenie przyszłych dochodów. Ważne jest, aby osoba zobowiązana do alimentów była przygotowana do udokumentowania swoich wydatków. Przedstawienie rachunków, faktur, wyciągów z kont bankowych może pomóc sądowi w rzetelnej ocenie sytuacji finansowej.

Sąd musi dokonać wyważenia pomiędzy potrzebami dziecka a możliwościami finansowymi rodzica. Nie może orzec alimentów w takiej wysokości, która doprowadziłaby do tego, że rodzic zobowiązany sam nie byłby w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych. Celem jest znalezienie równowagi, która pozwoli na godne życie zarówno dziecku, jak i rodzicowi zobowiązanemu do alimentów.